TULLAMARINE HAVAALANI
Takviye gıda dükkanında çalışan ve vücut geliştirmeyle uğraşan
Calum Von Moger, bir gün
onunla YouTube videosu yapmak isteyen biri tarafından keşfedildi.
Kısa sürede popüler olan videosu
milyonlarca izleme alıp 23 yaşındaki bu adamı
fitness endüstrisinin en büyük fenomenlerinden biri haline getirdi.
JG678 numaralı uçuş 942 numaralı kapıya alınmıştır.
Calum son altı yılı, markasını ve ününü büyütmekle geçirdi.
Şimdi Hollywood'da aktörlüğe başlamak üzere.
Bayanlar ve baylar emniyet ışıkları sönmüştür
kabinde dolaşabilirsiniz.
Dostum, inanılmaz ya!
Siktir, dev gibi herif!
Bence Calum çok samimi biri.
Ünlü olması bile onu değiştirmedi.
Daima mütevazı biri olmuştur.
Ön kol kasları pozunu verelim di mi?
Evet. Kaldır dostum.
Siktir ya...
Sen bir tanesin Calum!
Seni seviyorum Calum!
Umarım bir gün senin gibi görünürüm.
Von Moger takımı!
Bu şey...
Atlamak güvenli mi?
-Yapma. -Ne yapmayayım?
-Dibe çakılırsın. -Ölürsün.
Bakmayın.
-Gym'e arkadaşını getirmişsin. -Evet, arkadaşım Chris.
-Yeni arkadaş. -Antrenman nasıl gidiyor?
Tişörtte dediği gibi.
Kirli, çok kirli.
Kirli değilse de, biraz toz alıp
üstüme sürüyorum, kirlensin diye.
Planın nedir?
Bilmiyorum.
Çılgın Calum ve maceralarını duydum
ve ilk iş olarak 181 kiloluk bir şey kaldırmamı istedi.
Yine de her şeyi bir kez denemeden yanayım o yüzden koy ağırlıkları
deneyelim.
Kendine güveniyor musun?
-Evet. -Çok emin konuştun.
Emin misin?
-Evet. -Evet.
Zor değil. Deneyelim.
Kaldıracağız
bir, iki, üç sayacağız.
-Bir, iki, üç ve kaldır. -Üçte kaldır, tamam.
-Hazır. -Evet.
Bir, iki...
Tamam.
-Belini de sağlam tut. -Evet.
Bir, iki, üç.
Bir daha dene.
Bir, iki...
-Hissettin mi? -Hayır, iyi misin?
-İyi misin? -Hayır.
Kral incindi.
Sonra görüşürüz.
Gitti pazılar.
Oyun bitti.
-Buz getireyim mi? -Çıt dedi sanki.
Çıt dedi sanki yerinden çıktı gibi. Yukarı doğru ağrı var.
Hayır, acıyor.
Doktora görününce, Calum'un endişelerinde haklı olduğu ortaya çıktı.
Pazısında kas yırtılması olmuştu, ameliyat gerekiyordu.
BİR YIL SONRA
Herkes hazır mı?
Evet.
Yaralanmalar yüzünden toplam kaç kilo kaybettin Calum?
On sekiz ila 22 kilo kas kaybettim.
Evet.
GÜNEY KALİFORNİYA CALUM'UN EVİ
92 KG
Bu sene çok zordu.
Çok fena yaralandım,
evim, yangınlar.
Bir çok şey huzurumu kaçırmaya ve beni devirmeye çalışıyor
ama
bu ya sizi yok eder, ya da güçlendirir.
Evet.
PAZI YIRTILMASINDAN BİR AY ÖNCE EYLÜL 2017
LOS ANGELES, KALİFORNİYA
ERKEK FİZİK KLASİK YARIŞMASI 1.'LİK ÖDÜLÜ
BIGGER YAZARLAR: ANDY WEISS VE GEORGE GALLO
Odada iki kız daha var.
Uyuyorlar.
Evet.
Yapımcı Steve Jones benimle irtibata geçti.
Weider biraderler hakkında film yapıyorlar
Joe ve Ben Weider.
Arnold'un genç halini oynamamı istediler
kabul etmeye karar verdim.
Kasım'da çekimlere başlanacak.
Şimdi seslendirme dersleri alıp,
replik ezberleyeceğim ve nasıl olacak bakacağım.
Pratik yapma fırsatım olmadı çünkü çok meşguldüm
misafirlerim falan vardı, senaryoyu okuma fırsatım bile olmadı.
Göreceğiz yani.
Üniversitede zooloji okumak isterdim ama pek akademik değildim
yeteri kadar çalışmadım.
O yüzden hayata atıldım, işlere girdim.
Fransızca tur rehberi olarak çalışırken işim bitince
çocuklar bana Arnie veya Şişik Adam ya da Terminatör falan gibi
isimler takarlardı.
Seninle ben araba sürmeye uygun değiliz o yüzden bizi eve götürmesi için
James'i seçtiler.
CALUM'UN KIZ KARDEŞİ
Çalıştığım GNC dükkanına bir arkadaşım geldi
YouTube için motivasyon videosu yapma fikri vardı.
O video kısa zamanda popüler oldu ve birden
Amerika'daki takviye gıda şirketleri
bana ulaşmaya başladı, menajerim falan olmak istediler.
Ben de her şeye evet dedim.
Kontrat görüşmeleri falan için beni Amerika'ya uçurdular
Ne yaptığımın farkında değildim. Kontratta neye bakılır bilmiyordum.
Ama çok dikkatli ilerledim ve öğrendim.
Vize ve sponsorluk alıp başladım.
Buraya gelmek başlarda şok ediciydi.
Araba almak, daire kiralamak, başkalarıyla yaşamak...
Konuşmamı yavaşlatmak zorunda kaldım.
Amerikalılar beni hemen anlamıyor.
Kullandığımız kelimeler biraz farklı.
Ama heyecan verici ve eğlenceliydi.
Ama bence Avustralya daha güzel.
Büyüdüğüm yerdeki kumsallar falan daha güzel bence.
Sıra bende.
-Önünü kesti. -Evet, yaptı!
Evet...
ARALIK 2016 AVUSTRALYA, ANGLESEA
CALUM'UN ANNESİ
Elimdekinin hepsi bu, salak.
Çocukken basit biriydin.
Kolay bir çocuktun, ağabeylerini ve hayvanları takip ederdin.
Hayvanlar Calum'un hayatının hep bir parçasıydılar.
Her zaman.
Merkez Victoria'da Castlemaine'de doğdum.
Hayatımın ilk dokuz veya sekiz yılını orada bir çiftlikte geçirdim.
Arka bahçedeki tavukları kovalayarak, arkadaşlara giderek,
havuzlara falan atlayarak normal şeyler yaptım
öyle şeyler yaparak büyüdüm.
Çocukken sıkı bir rutinimiz vardı.
Sabah kalkıp ayakkabılarımızı cilalar, saçımızı yana atardık.
Hep beraber oturup kahvaltı ederdik,
annem beslenmemizi hazırlardı
okula giderdik.
Küçük bir kravat ve üniforma giyerdik.
Çok küçük bir okula gittim.
Okulda benim seviyemde sadece üç öğrenci daha vardı
okulumuz eski bir kiliseydi.
Yani çok umut yoktu.
Sonra ben sekiz yaşında falanken
deniz kenarına, Anglesea'ye taşındık.
Orada büyümek harikaydı.
Büyüdükçe, arkadaşlarımla her hafta sonu veya okul sonrası
plaja gitmeye başladık. Kumlarda koşardık, sörf kulübüne giderdik
gym'e gidip antrenman yapardık, sonra restoranlarda bolca yemek yerdik.
Büyümek için harika bir yerdi.
Balık tutmak, yüzmek falan için upuzun kıyısı var
o yüzden hep bizi eğlendirecek bir şeyler bulurduk.
Yaptıklarımız genelde, yüksek bir yerden suya atlamayı içerirdi.
Çocukluğumuzda afacandık.
Küçükken de gözü pek miydin? Riskli aktiviteler yapar mıydın?
Gözü pek diyemem ama meydan okumalarla ağabeylerime veya arkadaşlarıma
yetişmeye falan çalışırdım biraz, evet.
Ailen disiplinli miydi?
Evet, epey sıkılardı diyebilirim.
Yaramazlık yapınca bizi disipline ederlerdi.
Altı kişiydik, sabırları sınırlıydı.
Bir kız kardeşim ve dört erkek kardeşim var.
En büyük ağabeyim benden altı yaş büyük.
Daha sessizdi o. Bela yaratmazdı.
O Marlon ve Harley, o da Marlon'dan bir yaş küçük.
Alex de benden iki yaş büyük.
O yüzden ona yetişmeye çalışırdım.
Onun ilgilendiği şeylerle ilgilenirdim.
Boks, vücut geliştirme.
Şunlar da erkek kardeşim ve kız kardeşim.
Eddie benden beş yaş küçük
o da bize yetişmeye çalışırdı.
Bulteriyer.
Babamın en sevdiği evladı oydu.
Küçükken ağabeyim bana şu kelimeyi öğretti:
Dürüst olmak. Garajımızda ders verdiğini hatırlıyorum.
Genç yaşta bana o kelimenin anlamını öğretti
ve bu bana, şu ana dek yardımcı oldu.
Markam, ismim ve kişiliğimden oluşuyor.
Markamla sattığım ürünler genelde spor aletleri ve kıyafetleri.
Takipçilerim ve hayranlarımla iletişim kurmanın harika bir yolu.
Her şeyin bir anlamı var.
Rastgele şeyler değil, sıkça söylediğim sözler
benimle alakalı
veya geçmişimle falan ilgili şeyler.
Farklı kategorilerde ürünler var.
Ek besinler, kıyafetler,
yarışmalarımız ve sosyal medyamız var.
Fuarlar, nereye varacaklarını tahmin etmek zor.
İlk başladığımda fuarlar popülerdi. Eğlencelilerdi.
İnsanlar kaç kez gidiyor bu fuarlara?
Sanırım bunlara giden yeni jenerasyon olacak hep.
G.B.Ö GEREKLİ BİR ÖDÜL
İlk sene, kısa bir kuyruk vardı
ve birkaç sene içinde çılgın kuyruklar oldu.
Çok minnettarım. Gerçekten.
Beni seven, benden öğrenen, etkilediğim
veya antrenmanına yardımcı olduğum,
ilham verip, iyileştirdiğim bu insanları görmek
çok özel bir şey.
Ve hikayelerini duyduğum, bana bir şey söyledikleri her an
bir bağ kuruluyor,
''Sende benden bir parça var.'' diyorum, onlara bir şey kazandırıyorum,
onlara yardım etmek ve başkalarının da
iyi şeyler yaşadığını görmek beni tatmin ediyor.
Bazen hiç tanımayıp bilmediğiniz insanlarla karşılaşıyorsunuz
ve tanıdıklarınızdan daha iyi oluyorlar.
Çok fazla güzel şey ve güzel insan var
yapmak gereken şey seçmek.
Tüm o iyi şeyleri alıp, kötü ve negatif şeyleri atmak gerek.
Unut gitsin.
Katıldığım ilk yarışma, 19 yaş altı ANB vücut geliştirme şampiyonası idi.
Victoria şampiyonası.
İlk yarışmamdı ve kazandım.
Çok eğlenceliydi.
En sevdiklerimden biriydi, o ilki.
Dünya Fitness Federasyonu'daki en büyük şovlara gittim;
Ulusal Amatör Vücut Geliştirme'yle Bay Kainat şovlarını da yaptım.
AVUSTRALYA
Bu şovları yapmanın en iyi yönlerinden biri
seyahat etme imkanı.
Her zaman keşfetmek, dünyayı görmek istedim
ve bunun sevdiğim bir şey yaparken
mümkün olması harikaydı.
Bay Kainat'tan sonra, gittiğim yerleri gezmek için hep fırsat yarattım.
Avrupa; İtalya, İspanya, Fransa
nereye gittiysem.
O aşamada masraflar bize aitti.
Yaşamak ve karnımı doyurmak için para kazanmak zorundaydım.
İki veya üç ek iş yapıyordum
geçinmek için
hayatta kalmak için.
Vücut geliştirmeye her şeyimi veremedim
çünkü hayatımı kazanmam gerekti.
12 yaşındayken ilk işimde çalıştım.
Mahalle manavında rafları doldururdum.
Bir sürü işim oldu; süpermarkette kasaptım,
çocuk bakımında çalıştım, okul sonrası kreşi.
Sonra boyacılık, inşaat ve peyzaj işlerinde çalıştım.
Birkaç sene, açık hava maceraları için turist rehberliği yaptım...
Dağ bisikleti, okul gruplarıyla kano
öyle şeyler.
Peyzaj işime sabah yedi, sekiz gibi başlardım
ve gün boyunca kuyular falan kazmak için alet edevatlar kullanırdım.
Günün sonunda mahvolmuş olsam da gym'e giderdim.
Ne kadar pelte olmuş olursam olayım yine de giderdim yani.
Uzun süre bedensel işlerde çalıştıysanız vücut geliştirmek zor.
Kilo alıp kas kazanmak çok zordu.
İster inanın ister inanmayın annem, ödevimi yapmak yerine
gym'e gitmemden hoşlanmazdı.
Okuldan sonra gittiğim için karşı çıkardı.
Kaslarımı çok geliştirmemi istemedi.
Gençken modelmiş, o yüzden ince ve zarif olmayı severdi
CrossFit yapanların görüntüsü gibi yani ama ben hiç sevmezdim.
Ama bu beni hırslandırdı.
O karşı çıktıkça, ben daha çok yapmak istedim
ergenken doğal olarak isyancı olursun.
Yarışmaları kazanmaya ve çok başarılı olmaya başladım
o yüzden fikrini değiştirdi.
Sonra görüşürüz. İyi günler.
Kafein, hiçbir şey yorgun hissetmemi engelleyemedi.
Ama sorun değil.
Gece 11.30 oldu.
Arnold Schwarzenegger aksanıma bir şive koçunun
yardım etmesini bekliyorum.
-Merhaba. -Selam, nasılsın?
İyidir sağ ol, nasıl gidiyor?
Çılgın bir hafta oldu ama iyi...
-Tamamdır. -Her neyse...
Koçun olarak neler yapacağımıza dair
-sana bilgi vereceğim. -Evet.
Diğerleriyle yaptığım ses çalışmaları, seninle olduğundan
-daha farklı... -Evet.
çünkü onların karakterlerinin sesleri
Arnold Schwarzenegger kadar bilindik değil.
Onların üzerindeki baskı aynı değil tabii ki orijinal şive neyse
ona sadık olmalılar.
Ama seninki Arnold Swarzenegger'in sesi
-o yüzden şey... -İyi olması gerek.
...çok isabetli olması gerek bu yüzden ''Calum'la çalışmalıyım'' deyip duruyorum.
Önceden de söylediğimiz gibi taklit yapmıyoruz, sesini yapıyoruz.
Sesini.
Aklını oraya vermen için biraz dinleyelim.
İyi olur evet.
Yarışmadan sekiz, dokuz veya on hafta önce steroidler alınır.
Sağlıklı değil ama kullanıyorlar.
-Sen aldın mı? -Evet aldım, yarışmaya kadar.
-Pekala sen yap. -Tamam.
Pekala, sahne 101.
Belki kıçımı silmesine izin veririm.
Sesim çatallanıyor, geç olduğu için. Bir dakika.
Evet sesim. Şey gibi...
Şu anda sesim yorgun. Fuardan dolayı boğuk.
Umarım şey olmaz. Biraz etkiliyor mi?
Farklı geliyor mu?
Su içmeye devam et.
Belki faydası olur, gönderdiğim videoyu tekrar tekrar oynatmanı istiyorum.
Durdurup tekrara başlat çünkü kulağın iyi.
-Buradaki sesine odaklan. -Tamam olur.
Senaryoyu bir kenara bırakalım şimdilik durdur, başlat, tekrarla, sonraki cümle.
-Tamam. -Sonraki cümleyi tekrar et ki
-o sesi alasın. -Tamam.
Gym'de hissedebileceğiniz en iyi duygu ya da en tatmin edici duygu...
Gym'de hissedebileceğiniz en iyi duygu ya da en tatmin edici duygu
şişme duygusu.
Derin çatlayacak gibi olur.
Kaslarına biri hava veriyormuş gibi
gergin bir his.
Kaslarına biri hava veriyormuş gibi gergin bir his.
...gergin bir his.
...biri hava veriyormuş gibi gergin bi his.
...gergin bir his.
...biri hava veriyormuş...
...biri hava veriyormuş gibi gergin bir his.
...birisi hava veriyormuş, hava...
...hava veriyormuş gibi gergin bir his.
His, evet.
...hava veriyormuş gibi gergin bir his.
Gym'e gidiyormuşum gibi bir his.
Eve geliyormuşum gibi bir his,
kaslarımı şişirince sahne arkasına ilerliyor gibiyim
5000 insanın önünde poz veriyor gibi.
Aynı hissi yaşıyorum, o yüzden sabah akşam geliyorum.
Harika bu değil mi?
Cennette gibiyim yani.
Keşke o cümleyi sevseydim, epey kötü.
Harika bu değil mi?
Cennette gibiyim yani.
Tanrım. Adam bir ucube.
Ne kadar cennette olduğuma inanabiliyor musun?
O kelimenin altını çiziyor.
-İki kelimeyi birbirinden ayırıyor. -Aynen.
Ne kadar cennette olduğuma inanabiliyor musun?
-Cennet. -Cennet.
Cennet.
Ve yarışma günü gelince, ben babasıyım.
Bence umut var.
-Anladın mı? -Evet.
Yaptığını gördüm. Harika bence.
O yüzden o anı bulup çıkarmamız lazım
ve sonra setteyken üstüne cilasını atarız.
''Calum, şurayı biraz değiştir, şu kısmı unutma.''
Zaten içinde var, ben sadece oturttuğumuz kısımlarda koçluk yapacağım.
-Anladın mı? -Evet.
Ne kadar söylesem azdır.
Bu nedenle zamanım konusunda elimden geldiğince esnek olacağım.
-İyi tamam. -Tamam mı?
-Anlaştık mı? -Evet.
-Harika. -Pekala. Mükemmel.
Tamam, çok teşekkürler.
-Biraz dinlen. -Dinleneceğim.
Yarın konuşup oradan devam ederiz.
-İyi olur. -Tamamdır.
-Pekala. -Teşekkürler Victoria.
İyi günler. Sonra görüşürüz.
-Tamamdır. Hoşça kal. -Güle güle.
Tamam.
Tanrım.
İki... İki haftayı geçti.
İki haftam kaldı. Replikleri ezberlemedim bile.
Ezberlemedim ve aksanı da yapamıyorum.
İki haftam kaldı.
Hayal kırıklığına uğratmak istemem.
Birisi hayal kırıklığına uğradığında bundan nefret ederim.
Bundan nefret ederim.
İşleri doğaçlama yapmaya alışkınım.
Gerçekten.
O yüzden böyle
aşırı odaklanmaya alışık değilim
üstelik hazırlık olmadan.
Bazen, ve birçok şeyde de yaptım bunu,
bir şeyi çalışıp, araştıracak veya anlayacak
sabrım olmaz
ama yine de iyi olmak isterim.
İki haftam kaldı. Hafta sonu fuar var.
Gelecek haftamı açık tutuyorum ki pratik yapabileyim
sonra Brisbane'e, başka bir fuara gitmem ve birkaç yerde görünmem gerek
yapacak şeylerim var.
Sonra Yeni Zelanda'ya gideceğim.
Başka bir fuara.
Yani
zaman konusu zor.
Ama...
Bahane bulup duramam, durum bu.
Zaman yaratmam lazım.
Evet.
Bu fıstıklı barı yiyip yatacağım.
Evet.
Ama bunu Franco'ya da yapabilecek misin çünkü o akıllıdır.
Franco çok akıllı ama Franco bir çocuk.
Ve...
Yarışma gününde ben onun babasıyım.
Benden akıl almaya gelir.
Yani...
Ona yanlış akıl vermek
benim için zor değil.
Küstah herif.
Tanrım.
Vicky'nin dediği gibi, yazmam gerek.
Calum, kayıt için sağ ol. Şiveyi tekrar dinliyorum.
-''Franco, çocuk'' derken yay onu. -Franco, çocuk.
-Akıllı. O tip sesleri çıkar. -Akıllı.
Kendini çocuk dediğin yere kadar dinle sonra onunkini oraya kadar dinle
ikisi arasında gidip gelirsen farkı göreceksin.
Ve tereddüt ederkenki sesi: ''Hım''
''Ve...''
Onun daha açarak konuştuğu seninkinin de kapalı olduğunu duyacaksın.
''Ve'' derken son harfinde tükürüyor gibi.
''Ve''
Döner dönmez pratik yapacağım.
Tamam.
Şey yapmam... Başka bir Calum olmam lazım.
Fuar Cal'a
dönüşmem gerek.
Çocuklar için enerjik olmam lazım.
Fuarlardaki çocuklar için.
Diğerlerini de koordine etmem gerek
gelsinler diye...
Kafam patlayacak. Klima nerede?
VON MOGER TAKIMI
Kot, gömlek, şort.
Birazcık... Suratıma sıktım!
Dişleri fırçalayalım.
Snapchat yapalım.
Tamam.
Kas Plajı gym'inde 10:30'la 11:30 arası antrenman yapacağım
sonra 11:30'dan 13:30'a kadar fuarda olacağım
sonra da 15:30'dan 17:00'ye kadar.
Gelin ziyaret edin. Sizi orada görmeyi isterim.
Sonra görüşürüz.
TAKIM STAUNCH
Halka açık fuarlara katıldıktan sonra Calum hak ettiği arayı verip
Avustralya kıyılarındaki Kanguru Adası'na gidiyor.
Regional Express'i tercih ettiğiniz için Kaptan ve kabin ekibi adına
teşekkür ederiz.
Bir sonraki uçuşunuzda görüşmeyi umuyoruz.
Sosyal medyanın, telefonumun kölesi olup
sürekli, ''Ne koysam? Nasıl gönderi yapsam?''
diye düşünmek istemedim.
Sürekli ''Takipçilerime ne sunacağım?'' diye düşünmek.
Ve uzun süre bunu yaptım, baskı altındaydım:
''Ne yapacağım?'' diyordum.
İyiydi çünkü platformunu böyle büyütüyorsun.
Kesinlikle yardımcı oldu.
Ama sonra anladım ki: ''Gerçekliği kaçırıyorum.
Hayatı kaçırıyorum. Önümde olan biteni görmüyorum.
Yapmak istediğim şeyi yapmıyorum.''
Yani sosyal medya dünyasında
kısılıp kalıyorsun.
Gitmemi istemiyorsun.
Gitmek istemiyorsun.
Balık tutmayı severim, hayvanları severim, açık hava aktivitelerini,
kaykay yapmayı falan severim.
Öyle her şeyi severim. Macera ararım.
O tip şeylerin hepsini severim. Adrenalin bağımlısıyım.
Çok tatlı.
O kim?
O bir çember, gerçekten.
Ve o çemberi bozup içinden çıkınca
daha iyi hissediyorsun.
Baskı yok, trolleri umursamıyorsun
kıskananları umursamıyorsun, hiçbir şey seni etkilemiyor.
Bağışıklığın var. Anladın mı?
İsteyen istediğini desin, umurumda olmuyor sosyal medyada o çünkü.
Orada, orada sabit duruyor o yüzden beni etkilemiyor gerçekten.
Ne bok diyeceklerse desinler, iyi veya kötü.
İyi şeylere minettarım, kötü şeyleri görmezden geliyorum.
Umurumda olmuyor.
İngilizcemi anlayan tek kişi sensin Joe.
Aksanını kimse umursamıyor. Benimkini duydun mu?
-Replikleri istediğin gibi söyle. -Onu endişelendiriyorsun Joe.
-Ne? -Rol yapamam.
Rol yapma o zaman.
Kendin ol Arnold.
Onlara Alman Şekspir aktörü olduğumu söyledin.
Sıçtım ben.
Arnold, Hollywood bu.
Şekspir'i parkta mı, evinin garajında mı oynamışsın kim bilecek?
Kaslarını ger, güzelce gülümse her şey yoluna girer.
Çok endişeliyim.
Filminden bahsedelim, Bigger. Bahsetmiştin ama
süreci anlat,
Arnold rolü için sana ulaştıklarında mesela
kafandan geçen ilk düşünceler neydi?
Onun yerine geçebilmek ve tarihin bir parçası olarak
onu oynayabilmek bir onurdu.
O yüzden antrenman yaptım... Onun kadar iri olmak istedim
seslendirme dersleri aldım ve onu çok ciddiye aldım
çok zor olsa bile aksanını doğru yaptığıma emin olmak istedim.
Fiziksel olarak en az 111 ila 113 kilo olmamı istediler.
O kadar kas kütlesi istediler.
Aşırı kaslı olmak da istemedim çünkü eskiden yarışmalarda
o kadar kaslı değillerdi.
Kaslarımın çok belirgin olmasını istemedim.
O yüzden ona mümkün olduğunca benzemek istedim.
Seslendirme kısmını mümkün olduğu kadar doğru yapmak
ve repliklerimi öğrenmek istedim.
İlk sahnede
çok gergindim, hatırlıyorum.
Çünkü her yer sessiz ve odada göremediğin insanlar var.
Diğer aktörleri, figüranları falan görüyorsun
o yüzden yanlış yapmak istemiyorsun tekrarlayıp insanların zamanını
harcamamak için.
O yüzden başta çok gergindim ama sonra sinirlerim duruldu.
Sonra akışına bıraktım ve çok hoşlandım.
Evet.
Çekimleri bitirince pazımı patlattım.
KASIM 2017 LOS ANGELES, KALİFORNİYA
Nasıl oldu? Süreci anlat.
Ne oldu?
Dört ağırlıklı, eşli, ağırlık kaldırma yapıyordum
Chris Bumstead'le.
Önceden yapmıştım, bir sene önce
neredeyse tam bir yıl önce aynı zamanda arkadaşım Antoine'la.
Pazılara çok fazla yüklenen çılgın hareketler yapıp durduk
ve onu tekrar denedim ama...
Sanırım gerçekten bitkindim. Yorgundum.
Vücudum buna hazır değildi. Ve yırtıldı.
-Acıdı mı? -Hayır, iyi misin?
-İyi misin? -Hayır.
Güle güle pazı.
Çok kötüydü çünkü ilk ciddi yaralanmamdı.
Daha önce ufak yırtıklar, ağrı, karıncalanma falan olmuştu
ama ameliyat gerektirecek kadar ciddi değillerdi.
İlk yaralanmam oydu.
Hemen ameliyat oldun değil mi?
Evet yırtıldıktan sekiz gün falan sonraydı.
Evet hemen ardından.
Kolun bugün nasıl?
Güçlü. Güçlü hissediyorum.
Ameliyat olmasına gerek yok gibi geliyor.
İyileşiyor gibi.
Evet şişlikler falan indi ama...
Göreceğiz.
Nasıl hissediyorsun?
Sanırım...
Biraz tedirginim çünkü ne olacağı belli olmaz.
Ameliyat bu.
Ve sonrasında ne olacak onu da bilmiyorum.
İyisin.
Her şey yolunda gitti.
-Ameliyat mı? -Evet.
Evet sorunu bulduk ve düzelttik, problem yok.
-İyi olacak mı? -Ne kadar sürdü?
Sadece bir saat.
Turnike aşaması 27 dakikaydı.
-İki dakika gibi geldi. -Biliyorum, tuhaf değil mi?
Evet.
Aman Tanrım.
Pekala, geçmiş olsun.
Sağ ol.
Kameraya gülümsemek ister misin?
Hâlâ gülüyor.
Üzgünüm.
Bir şeyi yok.
Bu kraker de nereden geldi?
Çok sıkı bir diyetim var.
Dondurma en önemli parçası.
Dondurma hayattır.
Birileri seninle aynı fikirde değil.
Dondurma konusunda mı?
Bence dondurma herkesi iyileştiriyor.
Bir yerin acıyor mu canım?
-Ne? -Ağrın var mı?
Ağrı mı? Yok ya.
Çok iyi hissediyorum.
Kolunu oynatma tatlım.
-Sinir sıkışması olan yer orası. -O güçlü olan kolum.
Biliyorum ama oynatma. Tansiyon alıyorum.
Evet.
Tansiyonum çok iyidir.
İyi.
-O zaman... -Kıpırdatma, bekle.
Yazı tura atalım, tura gelirse oynatırım yazı gelirse oynatamam.
Hangisi tura, hangisi yazı?
Tura geldi. Evet.
-Tura mı? -Evet.
Kolunu oynatma.
Bekle, tansiyonunu alıyorum canım.
Bu pazı, diğer pazıya neler kaçırdığını anlatacak.
Şöyle olacak: ''Sen...''
Neler kaçırıyor?
Şey.
Pazı bükme mesela.
Bu kol, ötekini kıskandıracak.
Sanmıyorum. Belki askıdan çıkınca ama şu anda iyileşmesi gerek.
''Dambılım var, sen beceremezsin beni öldüremezsin.'' diyecek.
-Bu da çok üzülecek. -Sarhoşken komik midir?
Sık sık içer mi?
-Sarhoşken komiktir. -Anladım.
-Neredeyse. -Neredeyse mi?
Bekle. Açma kolunu.
Ne zaman açabileceğini söyleyeceğim
Hemşire ve doktorlarla konuştuğumu hatırlamıyorum.
Sorun yok dediler sanırım.
Yapacak bir şey yok.
-Bir süre dinleneceğim ve... -Kestirecek misin?
Rahatla, dondurmanı ye ve meyve suyu iç.
Hiçbir şey yapmamak benim için zor çünkü hep bir şeylerle uğraşırım.
Tek yapabildiğim dondurma, meyve suyu ve küvete girmek.
Kontrol ettin mi, iyi mi?
-Cırcır böcekleri. -Onları dinle.
ÜÇ GÜN SONRA
Çok zayıf hissediyorum.
Şimdiden kilo vermiş gibiyim.
Çok iyi.
Özledim.
Antrenman yapmayı.
Vücut geliştirmecinin yaşam kaynağıdır o.
Yapamamak zor o yüzden.
Daha iyi hissettiriyor.
Her şey kafada.
Oturup beklersem şöyle düşüneceğim:
''İyileşmem ne kadar sürecek?''
İki kat daha uzun zaman alıyor gibi gelecek
ve ikincisi, elimden bir şey gelmeyecek.
Sağlığıma, beslenmeme dikkat edip elimden geleni yapıp
çalışıp, antrenman ve egzersiz yapıp zayıflıklarıma falan odaklanırsam
-iyi hissetmek için ne olursa, değil mi? -Evet.
Evet.
Hep iri kalf kasları istemişimdir o yüzden onları mümkün olduğu kadar
geliştirmek için iyi bir fırsat gelecekteki şeyler için... Her gün.
Beş gün kalf günü, günde iki kez.
Sabah ve akşam, nasıl olacaklar bakalım.
Mecbur büyüyecekler.
-Ağrı kesici işe yarıyor mı? -Almayı kestim.
Ameliyattan sonra
bir iki gün kullandım.
Uyurken yanlışlıkla seyirdiysem falan
veya kıpırdarsam acıyor.
Çok kötü değil.
Bir yere çarpıp, ellerimi ve kollarımı çok oynatmadıkça...
Şunu yaparken bile tüm ön kol kaslarımı hissediyorum.
O yüzden kıpırdatmak istemiyorum.
Siktir et.
-Kolunu sıkıştırıyorsun sanırım. -Evet.
Onu düşünmemiştim.
Kahretsin.
Dur, şuraya tutunayım.
Evet, hadi bakalım.
Bu biraz acıdı.
Çok kolay değil.
Bu iyi.
Bugünlük yeter.
Kolum kayboldu.
Çok tuhaf geliyor.
İçeri girdik ve tendonun olması gereken yerdeydi
-Geri çekilmemişti. -Peki.
Ama %99'u tamamen yırtılmıştı, kemiğin görünüyordu.
-Evet. -Çok büyük bir hemotoma vardı
yani yırtıldığı yerde kan birikmişti.
Oraya girince emici makineyle kanı çekebildik
ve parmağımla yapınca hepsi elime geldi.
Sonraki çok kolaydı.
-Düzelttiğimiz iyi oldu. -Evet.
Kesmek zorunda kaldın... Tendon şu anda daha kısa.
-Evet. -Daha kısa olması
pazılarımın daha az esnek olacağı anlamına mı geliyor?
-Başlarda öyle olacak ama esneyecek. -Esnerler mi?
Evet önümüzdeki ay içinde her şeyi eski haline getirirken...
-Evet. -Seyahat planın var mı?
Evet.
Güçlü olsalar bile, üçlü kaslarına çok yükleniyorsun
Bu nedenle alçıya almak akıllıca olur.
-Peki, tamam. -Tamamen esneyebilesin diye
-böyle bırakacağız. -Evet.
Tamamen uzatma konusunda ise onu sınırlayacağız.
Şu anda 45 derece yapalım sonra iki hafta içinde
60 ile 65 derece yapabiliriz alet nasıl ayarlanıyor
-tam emin değilim. -Tamamdır.
Bir ay içinde, tamamen oynatabilirsin.
Sonra fizik tedaviye başlarız.
Alçı yapan elemanı çağıracağım işini görsün,
-tamam mı? -Tamam.
-Hemen dönerim. -Sağ ol dostum.
Siktir, tuhaf geliyor.
-Hareketlerin kısıtlı mı? -Omuzum iyi.
İyi.
Ama şunu yapamıyorum
şöyle.
Acımaya başlıyor.
Neden acıyor ki? Tam orada hissediyorum.
Kas dokusu yüzünden falan mı?
Esnediği için falan di mi?
-Bakalım. -Tendon daha kısa olduğundan mı?
Bilmiyorum.
Tamamen esnetmiyorsun değil mi?
Hayır, doktor yapma diyor.
Yapamadım. İstemiyorum.
Yapamam... Yapamıyorum. Pazı yap.
Şimdi ağrıyor.
Şimdi acıyor. Yapmamalıyım.
-Daha çok mu acıyor? -Of ya.
Bozuldu.
Soldaki pazım ne kadar küçük duruyor? Yalan söyleme.
Kollarımı çalıştırmam lazım gibi.
Aşağı bakıyorum, kollarına bakarsın ya.
Hani dersin ya, vay be, derya kuzuları.
Ama şimdi bakıyorum ve diyorum hiç mi kol çalışmamışım?
Üreten şirketi arayıp, daha sağlam olanı
var mı diye sordum.
Bence sorun olmaz ama yine de daha büyüğünü bulursak
bence ideal olur.
Hareket ettirdikçe daha fazla hareket alanı kazanacaksın.
-Tamam. -Tamam mı?
Kendini 60 derece açıda kısıtlamanı istemiyorum, biraz esnetmek iyidir.
Ayağa kalkınca kolunu aşağı doğru sal.
Terapin bu olacak.
-Peki. -Tamam.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
İmza alacağım ama ondan önce doktorlardan biriyle konuşmamız gerek.
-Süper, sağ ol adamım. -Rica ederim.
İyi.
Buna neden olan kaldırmayı eleştirenler oldu mu?
''Neden bunu yapıyor?'' diyen mesela.
Olmuştur ama umurumda değil.
Ne istersem yaparım.
Benim için önemli biriyse,
arkadaşım, ailem falansa; tamam, derim,
mantıklı konuşuyorsun, o zaman dinlerim.
Fakat insanlar komik olduğu için ya da eğlence olsun diye eleştiriyor
herkesi memnun edemezsin.
O yüzden umurumda değil.
-Gold'sdaki ilk günüm. -Evet.
-Nasıl hissediyorsun? -Biraz tuhaf.
Eski aletleri atıyorlar
havalı yeni şeyler ekliyorlar.
Eskileri seviyorum.
Bugün kendimi biraz daha zorlayacağım.
Vücudumdan çok, akıl sağlığım için.
Siktir.
Beni zorlamaya başlıyor.
Bugün de mi bacak?
Dün yaptım, kalf, karın ve sağ vücut yapacaktım.
İyi.
Ama bacaklarım iyi.
Bacaklarıma çok yüklendim haftada üç kere yapıyorum sanırım.
8 Aralık'ta ameliyat oldum beş hafta iyileşme süreci
sonra fizik tedaviye başladım.
Geçen günkü gibi.
-Tamam. -Şurası acıyor.
-Uzatabiliyor musun? -Dümdüz mü?
Bu epey iyi.
Çok yüklenme. Yüklenme.
Evet.
Uzan, tekrar test edeceğiz.
Ryan haftada iki kez, hareket açıklığımı geliştirmeye,
bileğimin süpanisyonuna
ve yumuşak doku esnekliğine yardım ediyor.
Eklemlerinin oynamasına da yardım edecek biraz.
Bu ilk aşaması, sonra da şey yapıyoruz, az sonra göreceksiniz...
-Damar tıkanıklığı mı? -Kan akışı kısıtlaması.
Koluna göre kalibre ediyor bu, kişiye uygun yapıldı.
Bu kan akışı kısıtlaması aleti çok az bir ağırlığı bile
fazla hissetmesine neden olarak vücudunu, gerektiğinden fazla
kan pompalaması için kandıracak.
Bir hortumun içinden geçen suyu hissedersin ya
damarlarımda öyle hissediyorum.
Mümkün olan en fazla miktarda kas korumasını sağlayacak.
Pazılarını yükleyemeyiz ama makineyi kullanarak
ona adeta metabolik bir yük vermiş olacağız.
Sonuç olarak da vücudu, daha fazla kan pompaladığını düşünecek.
İki kilo mu?
Çoğalıyor.
-Her hafta. -Tanrım.
Yeni kişisel rekorum.
-Önceden dörtteydi. -Adamım.
Şu hareketi yapmak...
Pompalıyor gibiyim sanki.
Hiçbir şey yapmadan bile...
Acılı bir pompalama yapıyorum gibi.
-Nasıl gidiyor? -Çok ağrıyor.
Yanıyor.
-Kırk saniye. -Evet.
Ön kolları epey çalıştırıyor.
Diğer ön kolu da çalıştırman gerekecek.
İkisini de yapmam lazım.
-Menajerin seni ondan buraya gönderdi. -Evet.
Biliyormuş.
''Calum, ön kol kasların ufak,
seni ön kol doktoruna göndereceğim.''
Siktir, farka bak.
Vücut geliştirme, CrossFit.
Biraz daha ağır olmasını istiyorum.
Ama hâlâ acıyor.
ŞUBAT
Chris Bumstead ve barbell aleti gördüm mü diğer yöne kaçıyorum.
Neredeyse eskisi kadar döndürebiliyorum artık.
Tamamen döndürebildiğim anda ufak ağırlıklarla başlayacağım.
Yeşil ışık geldi, en zor kısmı atlattık.
Dikkatlice ilerlemeye bakacağız artık.
Çok ince duruyor ama sanki biraz daha kan geldi.
MART
En son göğüs çalıştığım zaman geçen kasımdı.
Ağlayacağım.
NİSAN
Çok kötü değil.
Hiç fena değil.
Bak. Bunca zaman kendimi tutmuşum gibi geldi.
Ameliyat olalı dört ay oldu ve dört ayın sonunda epey iyiydim.
Pazımı %100 kullanarak ağırlık kaldırmadım ama kablolu alette çalıştım
ve vücudumun üst kısmı tekrar kaslandı, eskisi gibi oldum.
Bacaklarım her zamanki gibi güçlüydü çünkü epey çalıştırdım.
Öyle.
Fuar için Avustralya'ya gitmiştin, onu anlat.
Avustralya'ya davet edildim
bir fuar için ve eve dönmeyi hep çok sevmişimdir.
O yüzden fuara gideyim dedim.
Ağabeyimi uzun zamandır görmemiştim ve halatla iniş yapmaya
karar verdim.
Kaya inişi veya kaya tırmanışı değil halatla inme.
Kafamda büyütmedim. Riskleri düşünmedim
çünkü ağabeyim güvenlik kısmına hâkimdi ne yapacağımı gösterdi.
Kemerini taktığından emin ol
ve iki metre kadar yaklaştığın sürece
kemerini göstereceğim güvenlik halatına bağla.
-Calum. -Evet.
Neler oluyor? Kayalardan mı atlayacaksınız?
Ağabeyim bu uçurumdan atlamamıza karar verdi.
Güvenli duruyor.
Epey sağlam duruyor.
Bu çılgınca.
Çılgın olan kardeş sensin sanmıştım değilmiş.
Ona çekmişim.
Ne yapıyoruz biz lan?
Sağ çıkarsam çok eğlenmiş olacağım ama olmazsa, son videom bu.
Diğer tarafta görüşürüz.
Dibe inince etrafını dolaşmak mı gerekiyormuş?
Evet.
Bacaklarında derman kalırsa.
Kaya düşerse iş biter.
Ölürsün yani.
Hayatının geri kalanı boyunca hiçbir şey canını sıkamaz
çünkü hayatta olmazsın.
İyi.
Bacaklarını düz tutmaya çalış L pozisyonu alana dek
vücudunu indir.
-Vücudunu L şekline sok. -Evet.
Biraz in şimdi.
-İnmeye başla. -Siktir!
Dizim! Harley, beni yukarı çek! Dizimi kırdım!
Dizim kırıldı ağabey!
Sağ dizim. Tuttuğun taraf çıktı.
Harley, bu çok kötü
Üç metre falan
düştüm ve Tanrıya şükür ki ip beni tuttu.
Yoksa ölmüştüm.
Ters bir şekilde asılı kalmıştım, dizim ikiye ayrılmıştı
ve ipe dolanmıştı.
Dizimi kırdım.
-Elini bırak. -Tamam.
-O eli bırak. -Of lan.
Kırt diye bir ses duydum.
Çıkma sesiydi ve yamulmuştu.
Bacağımın tümü. Evet.
Önce kemiğim kırıldı sandım ama kasımmış.
Alex, beni yukarı çeker misin?
-Elimi vereyim mi? -Tamam, hazır mısın?
Dizim çıktı, sesini duydum. Kemiği görüyorum.
Güçsüz olan kolum refleks olarak ipe tutundu ve pazımı
tekrar yırttım.
-Tekrar mı yırttın? -Evet.
Pazımı ve dörtbaşlı kasımı yırttım evet.
Beni uçurumdan çekerek çıkarmak zorunda kaldılar.
Hastaneye götürdüler.
Siktir, dizim!
Siktir!
Bir saniye bekle.
Seni köşeden uzaklaştıracağım.
İp sağlam olmasaydı, kanca kırılsaydı veya sağlam olmasaydı
uçurumun kenarındaki çentik ipi düzgünce tutmasaydı
otuz metre yüksekten, okyanustaki kayalara
çarpacaktım.
İşim... İşim biterdi.
-Burası mı? -Evet.
-Acın ne seviyede? -Sekiz gibi.
Parmaklarını kıpırdatabiliyor musun?
Hemen LA'ye uçmaya karar verdim düzgünce tedavi olabilmek için
çünkü işimi tekrar yapmak istiyorsam
bunu yapmam gerekiyordu.
İKİ AY SONRA
Tecrübe ettiğim en acı verici ve travmatik şey idi.
Düşüşüm, kırılma, olayın tümü. Çok kötüydü.
Çok yıpranmıştım.
Çok zordu çünkü...
duymak istediğin ilk şey şu:
''Eski hâlime ne zaman dönebilirim?
Ne zaman iyileşeceğim?
Hangi tarihte iyileşeceğim. Kaç ay sürecek?
Cevabı basit değil. Doktorlar sana:
''Altı ayda veya 12 ayda iyileşeceksin.'' diyemezler.
O yüzden benim için zordu.
''Ne kadar süre gym'den uzak kalacağım?''
Ne olacağını bilmiyorsun. Ne bekleyeceğini bilmiyorsun.
Kalbim kırılmıştı.
Olay sonrası herkes şok olmuştu.
Hem pazısının hem de dizinin yaralanması onu fena vurdu.
Benim adım Miguel.
Herkes bana Miggy der.
Son üç, dört senedir Calum'la epey iyi dost olduk.
Gym'deki ortak arkadaşlarımız sayesinde tanıştık.
Oradan dost olduk, hobilerimiz falan aynıydı,
yavaş yavaş takılmaya başladık.
İkizler filminizin provaları nasıl gidiyor?
-Evet. -İyi gidiyor.
-Post prodüksiyon aşamasındayız. -Aslında kardeşiz.
-Öyle mi? -Tek yumurta ikizi.
Yüzde yüz oranında değil ama.
Doğduktan sonra ayrılmışız. O Avustralya'da büyümüş.
Bol bol Kanga Sütü içmiş.
-Keseden geldim. -O yüzden yani.
Yavaş bir süreç oldu. Ki o şöyle biri: ''Yapmak istiyorum.
Yaralandım ama antrenman yapacağım.'' diyen biri o.
Evde oturup iyileşmeyi bekleyecek biri değil.
Olanları sindirebilmek
ve baş edebilmek için
çok zor bir süreçten geçmek zorunda kaldım.
Olabilecekleri kabullenmek için...
Bana biraz babanı anlat, başından geçen o talihsiz olay nasıl oldu,
ve bu onun ve senin hayatını nasıl etkiledi.
Evet. Babam...
Çok aktif bir adamdı.
Çok çalışırdı, uzun ve güçlüydü.
Ve kazadan sonra... Motorsiklet kazası geçirdi
ve elleri ve ayakları felç oldu.
CALUM'UN BABASI
Bu ailemizin hayatını değiştirdi
çünkü annemle babam emekli olmayı planlıyorlardı
ve bu büyük kaza meydana geldi.
Ben 12. sınıftaydım, lise sonda.
Derslerim kötüye gitti.
Umursamadım.
Babamla ilgili şeyleri düşünüyordum.
Ağabeylerim de okulu bıraktılar
ve annem de senenin altı ayı babamla
Melbourne'de hastanede kalıyordu
Evde sadece ben, erkek kardeşim ve kız kardeşim kalırdık.
O yüzden bazen sadece onlara odaklanmam gerekirdi, beslenmelerini yapıp
okula gönderirdim.
Ve bence bunlar
hayatın her dakikasını dolu dolu yaşamak gerektiğini
anlamanı sağlıyor çünkü yarın ne olacağını bilmiyoruz.
İnsan vücudunun ne kadar kırılgan olduğunu hiç anlayamazdım.
Kesinlikle evdeki dinamikler falan her şeyi değiştirdi o olay.
Hayata bağlanmanı sağlaması ilginç.
Seni yavaşlatmadı.
Şunu anlamamı sağladı:
Artık babamla hiçbir şey
yapamayacaktım.
Babanın veya baba figürünün olması iyi olurdu...
Ağabeyim vardı, ki bu iyi bir şey ama beni cesaretlendirecek,
benden büyük biri olsa, çok iyi olurdu.
Yani o eksik kaldı ama vücut geliştirmeye ve spor salonuna gitmeye
odaklanmamı sağladı.
Dikkatimi ağırlıklara ve kaslarımı geliştirmeye vermemi sağladı.
Ve...
Yavaşlamak istemiyorum ve yürüyebildiğim her güne şükrediyorum.
N'aber millet?
Anglesea'de, bahçemizde,15 sene falan önce
babamla inşa ettiğimiz kümesin karşısında
oturuyorum.
Motive olmakta zorlandığım oldu.
Gym'e çok sık gitmiyorum
ve benim gibi sabırsız, sürekli hareket etmek isteyen biri için zor bu.
Eve gelip ailemi görüp onlarla beraber olmak iyi geldi
biraz rahatlayabildim
ve senelerdir görmediğim dostlarımla görüşme fırsatım oldu.
LA'ye geri dönmek için can atmıyorum çünkü...
Biliyorsunuz orası daha farklı.
Ev, evdir.
Tuhaf bir şey daha söyleyeyim kafadan atmıyorum,
tekrarlanan bir rüyam var ve çoğunlukla
burayı rüyamda görüyorum.
Bu kuş küfesini rüyamda görüyorum tamir edip büyüttüğümü görüyorum
yani bir sebepten, burayı rüyamda görüyorum.
Çok sık.
İnşa ettiğimiz, tekrar kuş koyduğumu falan görüyorum.
Ben çocukken kuşları burada tutardık.
İspinoz, güvercin, bıldırcınlar falan.
Burada beslerdik.
Evet.
Ciddi mi?
Siktir git.
Evet o yüzden buraya oturdum.
Neyse, görüşürüz.
Selam millet.
Rehabilitasyonun ilk günü. Kaydımı yapacağım.
Başlangıç rutini nasılmış bakalım.
Sosyal medya konusunda ne düşünüyorum?
Ondan biraz sıkıldım.
Yaraya bak, çok kötü değil.
Epey temiz. Kapandı en azından.
Evet iyi.
Karşılaştırabilirsin.
Baskı altında hissettim.
İnsanlar belli bir şekilde görünmeni bekliyor,
sana o gözle bakıyorlar
kaslarını falan görmeye alışkınlar.
Baskıyı hissediyor ve endişeleniyorsun.
İstesem bile herkesi memnun edemem.
Depresyona girebilirdin yani...
Evet.
Bence de. Biliyor musun?
Bazı zamanlar, depresyonda olduğum zamanlar oldu.
Belki bilmiyordum, veya farkındaydım
ama mutlu olmadığımı biliyorum.
Fok balığı.
Çok stresli.
Bir 40 dakika daha burada kalırsak egzersiz için hazır olurum.
Ama o zamana kadar...
Olmaz.
Aman Tanrım.
Protein ve kreatin.
Kreatinli hamam böceği.
Sık sık evde yalnız olacağımı anladım
o yüzden yanıma arkadaş aldım.
Tek başına yaşamayı seviyorum ama hayvanları da severim.
Oğlum gibi yetiştirebileceğim bir köpek almak istedim.
Kendi çocuğum olur, onu afacan yetiştiririm.
Bunlardan bir tane istiyorum çünkü bence türü iyi.
Onlara bakmak daha kolay.
Dokümanları hazırlıyorlar ve sanırım bu keratayı alacağım.
Önce ona olmaz dedim.
''Sık sık seyahat ediyorsun, çok zor olur.'' dedim.
''İyi bir fikir değil.'' dedim. Ama iyileşmek için
evde çok zaman geçireceğini biliyordum. ''Birini istiyorum, köpek olsun.'' dedi.
''O zaman olur, istiyorsan.''
dedim.
Bu ilk domuz avcısı türü köpeğim.
Bazen alman gerektiğini bilirsin.
Küçük teriyer dostum için malzemeler alacağız.
İsim koydun mu?
Hayalet veya oğlum. Oğlum diyeyim.
-Oğlum. -Gel oğlum.
Bir tane koltuklu değnek kullanıyorsun.
-Evet daha kolay. -Tek değnekli hayat.
Tek değnekli hayat.
Önce nereden başlayalım?
-Mama kaseleri var. -Evet o olur.
Geliyor musun Rex?
Veterinere hazır mısın?
Aşılara hazır mısın?
Hazır olduğundan emin değilim.
Başına ne geleceğini bilmiyor...
Çok heyecanlı.
Etraftaki köpekler ve kokuları yüzünden heyecanlandı.
Etraftaki köpekler.
Sesler.
Dostum...
Hayatını yaşıyorsun di mi adamım?
-Evet öyle. -Eminim.
Yaralanmam yüzünden, vücut geliştirmeye çok odaklanamıyorum
o yüzden tam gaz egzersiz yapamıyorum.
Hazır antrenmanlardan uzak kalmışken
köpek alıp, 7/24 eve gelip onu eğitebilirim ki iyileşince
bir sene içinde ikimiz de hazır oluruz.
Rex'i aldı ve yaptığı en mutlu şeylerden
biriydi bu.
Köpeğini çok seviyor. Zihnini toparlamak için
onunla yürüyüş yapıyor ve stres atıyor.
Köpeğiyle dağlarda yürüyüş yapıyor her şeyden uzakta,
telefonunu kapatıp yürüyüp
köpeğiyle yürümenin tadını çıkarıyor.
Rex onun için
çok iyi oldu.
Bir çok yönden, kendimi ve sorunlarımı düşünmemi engelledi.
Negatif düşüncelerimi
engelledi çünkü o bir yavru.
7/24 bakılması gerekiyor o yüzden onu düşünüyorum.
''Halıya sıçtı, şuraya işedi; yemek saati geldi.''
Tüm problemlerim geçip gitti şimdi köpeğime odaklanmam gerek.
Sinirimi, endişelerimi,
ne hissediyorsam onu aldı götürdü, üzüntümü...
''Eskiden yaptığım şeyleri artık sürdüremem.'' diyorum.
İyileşmeye, fizik tedavime odaklanıyorum.
Ciddi olarak kendimi ona veriyorum.
Fakat diğer zamanlarda
arkadaşlarıma, aileme, işime
ve Rex için geleceğe odaklanıyorum.
Zor muydu?
Hazır mısın?
On... Dokuz...
Sekiz... Yedi...
Altı... Beş...
Orada tut.
Üç... İki...
Aman Tanrım.
Haftanın beş günü fizik tedaviye gidiyorum.
Yedi dakika boyunca
-bunu yapacağız. -Tamam.
Evet.
Son üç aydır, bu bisiklette bunu yapıyorum
yapabildiğim tek şey, böyle yarım hareketlerdi.
Geri dön ve bastır.
Ve daha geçen hafta, ilk kez tam döndürebildim.
Günde beş saat.
Kliniğe gitmem bir saat sürüyor.
Okula veya işe gider gibiyim.
Oradaki herkesi tanıyorum, o yüzden gitmeye can atıyorum.
Çok acıyor olsa bile.
...iki ve...
Bu, yaptıklarımın en kötüsüydü.
Bakalım. Kendin dene.
-Biraz daha ekleyebilir miyiz... -Ağrıyor evet.
Hadi ama.
Hadi.
-Ölçtün mü? -Doksan dört en yüksek skorun...
Uzun sürecek, çünkü sabit bacakla 0 derece hareketten,
diğer bacağım gibi, 130-135 derece olmasını sağlayacağız.
Her seansta bükmeye çalışıp,
yarayı yarıp geçmeye çalışıyoruz.
Hareketi tekrar kazanmak için çalışıyoruz.
Fakat hareket kazandıkça, dörtbaşlı kaslarım geriliyor
şişme, iltihaplanma ve acı oluyor
gym'e gitmek gibi bir şey.
Kasları parçalıyor ve iyileşmelerini bekliyorsun.
Fizik tedaviye gidiyor, ağrılı ve acılı süreçten geçiyorsun,
iltihaplanıyor ve iyileşiyor sonra ilerliyorsun.
Çok yavaş ve bir iki derece olabilir.
Hareket kalibremi bir derece bile ilerletsem heyecanlanıyorum.
Başlarda zordu çünkü...
Kan pıhtısı vardı.
Fizik tedavimi engelliyordu
ve kan akışı kısıtlaması gibi birkaç teknik denedik.
Kan inceltici aldım, pıhtı geçsin
ve hareketleri yapabileyim diye.
Ama asıl amacım, normal şeyler yapabilmek.
Koşmak, bisiklet sürüp yüzebilmek.
Yine yapabilmek istiyorum.
Görüşürüz. İyi hafta sonları.
Pazartesi görüşürüz.
-Görüşürüz. Dikkatli ol. -Tamam, sağ ol.
Ergenliğimde, 14 yaşlarındayken...
On üç veya 14 civarı, vücut geliştirmeyi keşfettim.
Vücut değildi. Gym'e gidip kaslarımı geliştiriyordum.
Vücut geliştirmeyi, şey olarak düşünmezdik...
Adını bilmiyordum.
Kas yapmaya çalışıyordum.
-Sekiz tane, tamam mı? -Tamam.
Aman Tanrım.
DOHERTY'NİN GYM ŞEHRİ
Hadi.
Tamam.
Evin sokağındaki gym'e giderdim
garajdan bozma bir şeydi orada antrenman yapardık.
Eski dambıllar, barbeller, eski demirler vardı.
Makineler yoktu, ağırlıklar vardı.
Anahtarı almak için yokuştan aşağı koşar, köprüyü geçer
Turtle'nin evine gider, posta kutusundan anahtarı alıp
geri dönüp garajı açar ve antrenman yapardık.
Ağabeyim hep benden daha güçlüydü. Ona yetişmek istedim.
İyi bir dövüşçüydü. Kolayca kaslanırdı.
Rekabetimiz iyiydi. Beraber antrenman yapardık,
başlarda gym'e beraber sık giderdik.
Ağabeyim Alex'le aramızdaki farkı kapatmak istedim hep.
Ve kardeşim Eddie'yle arayı açmak istedim.
Kaç kovala, kaç kovala yapardık.
Sadece biz bize olurduk. Bazen bir iki kişi daha olurdu
ama genelde biz bizeydik.
O daha güzel.
Hadi.
İki.
Üç.
Dört, pompala. Hadi.
En ağır göğüs ağırlığı 30 kiloydu.
Daha ağırlaştırdığımız ilk zamanı hatırlıyorum
35 kilo falan yaptığımız zamanları... Sonra yavaş yavaş oldu.
O sene çok kas kazandım.
Orası kapanmadan önce, 90, 100 kiloya kadar çıktım.
neredeyse 220 pound ediyor.
On altı yaşında falandım.
-Soy adın ne? -Von Moger.
-Adın? -Calum.
Pazımdan bir ameliyat daha olmuştum onun muayeneleri buradaydı.
-Ne zamana ayarladın? -Karar vermedik.
-Haftaya olur umarım. -Tamam.
Olmak zorunda olduğum son ameliyat olacaktı
çok sabırsızdım çünkü,
''Olup bitsin ki her şey eskisine dönsün.''
diye düşünüyordum. Çünkü antrenman yapabiliyor olsam da
yüzde yüz yapamadım, pazı kasımın yeniden iliştirilmesi gerekiyordu
yaparım diye düşündüm
ama ameliyat olmam gerekecekti sonunda.
Gel Rex.
Direnç antrenmanı yapıyordum ve sanırım kasımı incittim.
Morarınca antrenmanı kestim. Dört hafta önce oldu.
Ameliyat olmak istediğin belirli bir tarih var mı?
Mümkünse gelecek hafta isterim.
Pazı ameliyatımı, bacak ameliyatımla aynı zamanda yapmak istemedim
o yüzden bekledim
tekerlekli sandalyeye falan muhtaç olmayayım diye.
Koltuk değneklerini kullanamam ve bakıma muhtaç olurum diye,
ki bunu istemem.
Bakıcı falan tutmam gerekir ama yalnız olmayı seviyorum.
-Tamamdır. -Çok teşekkürler.
-Gel bakalım, hazırlayalım seni -Evet.
Dostum, tasman nerede?
Hadi bakalım.
Calum, bir hafta sonra ameliyata girdi.
Yırtılan pazısı onarıldı.
Ameliyattan bir ay sonra, tekrar seyahat edebilecek kadar iyileşmişti.
Cal, iyi haberlerim var.
SN Pro'yla anlaştık.
Moskova'da sana ev sahipliği yapacaklar.
Basına çıkman için farklı olanaklar sunacaklar gibi duruyor
o yüzden çok heyecanlıyız.
MOSKOVA
Calum von Moger!
Rusya'daydım, Moskova'da fuara çıktım
ben röportaj yaparken menajerime telefon geldi.
Evime göz kulak olan arkadaşım aramış ve:
''Otuz dakika içinde, evini boşaltacaklar şimdi gitmemiz gerekiyor
neyi kurtaralım?'' dedi.
Ne olduğunu bilmiyordum.
Son haber: Kaliforniya yanıyor
hırçın yangınlar kuzeyden güneye geniş bir alanı kapsayarak ilerliyor
kesilen yollardaki arabalarda
ölü bulunanlar var, insanlar canhıraş kaçmaya çalışıyor.
Baz'ı, yani yakalı kertenkelemi al ve hemen oradan çık, dedim.
Köpeğim Rex, köpek bakıcısındaydı o yüzden iyiydi.
Sadece kendimi ve hayvanlarımı düşündüm.
Oradan hemen çık ve yangın bizi etkilemesin diye dua et.
Çok korkmuştuk.
Evimin iyi olması muhtemeldi, yangın, çitlerin yakınına kadar gelmiş
arka bahçeye ulaşmıştı.
Fakat rüzgar yönünü değiştirince yangın, Malibu tarafına doğru seyretti.
Fakat çok fazla yıkım ve zarar oldu
her yerde.
İtfaiyeciler, Tanrı onları korusun, ve tüm destek ekipleri
ve yardım etmeye çalışan herkes.
Çok zordu, orası tam bir karmaşaydı trafik ve seyahat yüzünden
daha zor oldu. Malibu'ya halen gidemiyoruz o taraf kapatılmış durumda.
Tüm yollar kapalı ve yollarda elektrik kabloları var.
Yanan arabalardan falan muhtemelen.
Şunu alıp, etrafa yemek bırakacağız.
Hayvanlara yardım etmek için.
Böyle bir bisküvi alabilirsiniz...
Balya koyuyorum.
Şimdilik orada bırakacağız.
Sincaplar ve öyle şeyler için de yere biraz koydum.
Şuradaki ağaçların altına da saman koyacağım sonra.
Yani en azından... Bir süre bulamayabilirler.
Belki çoktan ölmüşlerdir.
Ama etraftalarsa en azından yiyecekleri var.
Yapabileceğim tek şey bu. Biraz su vermek.
Dere kurumuş. Ölmüş. Hiç yeşillik kalmadı, hiçbir yerde yiyecek yok.
Çok üzgünüm, kırık kol ve bacakla bir şey yapamıyorum.
Ama her yerde, zorluk içinde olan hayvanlar var
böyle bir yerde yaşıyorsanız biraz saman alıp onları besleyin.
N'aber?
-Selam Calum nasılsın? -İyiyim, bir saniye.
Durdurayım bir dakika.
İyiyim, neler oluyor?
Bigger'ın gala programını gönderdim
aldın mı diye sorayım dedim.
Öyle mi? Evet mail gelmiş.
Kırmızı halı için takım elbisem var.
Bu halıda poz vermek için, diğeri için rahat ve şık bir şey olur mu?
Bence güzel, koyu renkli bir takım,
beyaz gömlekle uygun olur.
Steve Jones'la uçacaksın.
Steve kendi planını gönderdi onu da gönderdim sana
-elinde bulunsun. -Harika, teşekkürler.
İyidir, heyecanlıyım.
Vegas'ta görüşürüz.
GREESPUN SALONU
Dinlediğiniz için teşekkürler.
91.5 The Rebel HD2'de, Jaz ve Ötesi programını dinliyorsunuz.
Bu sabah, özel konuklarımız var.
Arnold Schwarzenegger ve onu keşfeden
Weider Biraderler'in hikayesinin arkasındaki adam.
Filmin adı Bigger.
Fitness endüstrisi çok fazla büyüdü
ve özellikle gençlerin yaşamlarının her kısmına nüfuz etti.
Ve o insanların, bunu kimin yarattığını
görmelerini istedim.
Benim için müthişti çünkü çok uzun süre Arnold'u kendime örnek almıştım
bir filme onu oynamak
benim için bir rüyanın gerçekleşmesi gibiydi çünkü o, benim istediğim
hayatı yaşadı.
Vücut geliştirme falan yaptığım için
o rol bana doğal geldi.
Senaryoyu yazmaya başladığımızda, endişemiz;
Arnold gibi görünen birini bulamazsak, sesi onun gibi olan,
yapı olarak ona benzeyen birini bulamazsak
insanlara itici gelir ve amatör görünürüz diye düşündük.
Fiziğin ve aktörlük yeteneğin sayesinde sen bu işi başardın
ve yüz şekliniz de tesadüfen çok benziyor
ama öyle olsa bile, sende Arnold'da olan bir çekicilik var
ve o olmasaydı, bu iş olmazdı.
Evet, gerçeğe dönüşmesi çok güzeldi ve ailemin, tüm erkek kardeşlerimin
ve dostlarımın da orada olup bunu yaşaması çok güzeldi.
Bu an, onun gibi başka anlar için
yer açmış oldu
diyebiliriz belki.
Selam Arnold.
Benim adım Joe Weider.
-Biliyorum, kitapları okudum. -Evet.
-Onlar dergiler. -IFBB.
Federasyonumun adı.
Fotoğraflarını gördüm.
Elimde fotoğrafların var. Gel bak.
Kaslarımı geri istiyorum.
Onları özledim.
Yüz dört, 105 kilo olmak istiyorum
çünkü o kilodayken iyi hissediyorum.
Ama artık sabırlı davranıyorum. Sabretmeyi öğrendim.
Fizik tedavi uzmanımı dinliyorum, kasların iyileşmesi
ve antrenmana başlayabileceğim tarih konusundaki süreçleri izliyorum.
Ama kendime acımayacağım
kendimden başka kimseyi suçlamayacağım.
Bunun beni yıkmasına izin vermeyeceğim.
Kendimi, bulunduğum noktadan tekrar geliştireceğim
ve büyük aksilikler yaşasam, kuyunun dibine atılsam bile
tekrar tırmanacağımı göstereceğim.
Vücut geliştirmenin uzak olduğu gerçeğiyle barışık olmalıyım.
Yılın geri kalanında, arkama yaslanmalıyım.
Vücut geliştirme yok.
Aslında bu işte bir hayır vardı çünkü, fitness endüstrisi
ve yarışmalardan oluşan çemberimden beni dışarı çıkarttı.
Onlar elinden alınınca bunun dünyanın sonu olmadığını
görmeye başlıyorsun.
ALTI AY SONRA
Alo Dr. Banffy.
Selam, nasılsın? Ben Calum.
Aramanı kaçırmışım.
Tekrar vücut geliştirmeye başlamam uygun olur mu
diye soracaktım.
Biraz daha iyiyim.
Çok yüklenmeden
Yüzde elli, tamam.
İyileşme sürecindeyken Calum, Gucci için modellik yapma teklifi aldı.
Bu hafta Sicilya'da, Gucci çekimlerindeyim.
İnanılmaz bir yer burası.
İlk bölüm için garajımda antrenman yaptığımdan bu yana
bir ay geçti, yani bu, dört hafta sonrası.
Bakalım vücudumda neler oluyor?
Birkaç haftadır antrenman yapıyoruz ve internet dünyasını hayrete düşürüp
birkaç video patlatmaya hazırım.
Çekemeyenlere kıskanacak bir şey verelim.
Calum von Moger, fiziğini eski haline getirmekle uğraşmaya devam ediyor.
Sosyal medyası ve aktörlük kariyerini geliştirirken,
kaslanmak için her gün antrenman yapıyor.
Alt yazı çevirmeni: Sinem Morgan